Στο “Πάρκο των Ψυχών” αντίκρυ…

The abandoned Sanatorium of mount Parnitha is deemed as the most haunted place in Greece | © 2020 Anastasia.K.Nikolaou Photography
Έρημο και ρημαγμένο, το Σανατόριο της Πάρνηθας, ανάμεσα στα λιγοστά δέντρα που άφησε άκαυτα η μεγάλη πυρκαγιά του 2007.

Κρανίου τόπος η Πάρνηθα, ψηλά. Εκεί που, κάποτε, τα έλατα έκρυβαν ακόμη και τον ουρανό. Η πυρκαγιά του 2007, η «μεγαλύτερη και δριμύτερη ιστορικά πυρκαγιά στην Αττική»[1] διήνυσε 15 περίπου χιλιόμετρα, κατακαίγοντας για μέρες δεκάδες χιλιάδες στρέμματα δασικής έκτασης. Για την ακρίβεια, «48.744 στρέμματα γης κάηκαν συνολικά στην περιοχή, εκ των οποίων περίπου 36.338 στρέμματα ήταν τμήμα του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας.»[2]

Αντίκρυ από το Πάρκο των Ψυχών —που δημιούργησε αφιλοκερδώς ο γλύπτης Σπυρίδων Ντασιώτης, εμπνεόμενος από την ιστορία του Σανατορίου, με υλικό καμένους κορμούς δέντρων— στα 1000, περίπου, μέτρα υψόμετρο, τ’ αποκαΐδια του δάσους και τα ερείπια τού, πάλαι ποτέ, Σανατορίου (του πιο στοιχειωμένου κτιρίου της Ελλάδας, κατά τον αστικό μύθο), δημιουργούν μιαν εικόνα απόκοσμη και μιαν αίσθηση ιδιαίτερη και σπαραχτική. Ειδικά κάτι μέρες με συννεφιά, άπνοια, κουφόβραση και άφθονη αφρικανική σκόνη ν’ απλώνεται σα βρώμικο σεντόνι πάνω από την Αττική…

Η ιστορία του κτιρίου αυτού ξεκινάει το 1914, όταν η Ιερά μονή Ασωμάτων – Πετράκη προσέφερε στον Ευαγγελισμό έκταση στην Πάρνηθα, προς δημιουργία παραρτήματος για τη νοσηλεία των φυματικών (δηλαδή φθισιατρείο – σανατόριο), καθώς το πολύ καλό κλίμα του βουνού ήταν το ιδανικό για την θεραπεία της ασθένειας που, εκείνα τα χρόνια, κυριολεκτικά θέριζε και υπήρξε αιτία πολλών θανάτων.
Στο σανατόριο της Πάρνηθας νοσηλεύτηκαν εκατοντάδες άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και οι ποιητές Γιώργος Κοτζιούλας (1934) και Γιάννης Ρίτσος (από τον Οκτώβρη του 1937 μέχρι τον Απρίλη του 1938) ο οποίος, κατά την διάρκεια της νοσηλείας του, έγραψε την “Εαρινή Συμφωνία”.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’50, με την ανακάλυψη της πενικιλίνης και τη βιομηχανική παραγωγή της, το Σανατόριο παρήκμασε, έως ότου έκλεισε, το 1960.

Άλλαξε ιδιοκτησιακό καθεστώς το 1965, οπότε και η διαχείρισή του δόθηκε στον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού (Ε.Ο.Τ.) ο οποίος το μετέτρεψε σε ξενοδοχείο “Ξενία” που, ταυτόχρονα, λειτούργησε και ως σχολή τουριστικών επαγγελμάτων.
Η λειτουργία του συνεχίστηκε μέχρι το 1985 κι έκτοτε, οι εγκαταστάσεις του παραμένουν σε πλήρη εγκατάλειψη.

Μετά το σεισμό του 1999 [07.09.1999, επίκεντρο: Πάρνηθα] το κτίριο κρίθηκε ακατάλληλο προς επίσκεψη, ωστόσο αυτό δεν πτοεί αρκετούς που το επισκέπτονται και φωτογραφίζουν τους εξωτερικούς αλλά και εσωτερικούς χώρους του. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που αναφέρονται σε μεταφυσική δραστηριότητα, ιδιαίτερα τις βραδινές και νυχτερινές ώρες.


[1] Με πληροφορίες από Lifo – Άρθρο: Σαν σήμερα: Δώδεκα χρόνια από τον όλεθρο της Πάρνηθας, τη μεγαλύτερη πυρκαγιά στην Αττική [28.06.2019]
[2] Με πληροφορίες από Vice – Άρθρο: Έτσι Είναι η Πάρνηθα Σήμερα, Δέκα Χρόνια Μετά την Καταστροφική Πυρκαγιά [27.06.2017]
Πληροφορίες για το Σανατόριο της Πάρνηθας από Greek Architects – Αρχιτεκτονικές Ματιές: Οδοιπορικό στο Ξενία Πάρνηθας, του Μανώλη Οικονόμου [21.08.2010] και Wikipedia

PS_Όλες οι λήψεις έγιναν με Nikon D5300, το Μάιο του 2020.

Copyright Notice : © 1979–2020 Anastasia.K.NikolaouAll Rights ReservedPLEASE, READ CAREFULLY! [el|en]


Δημοσιεύθηκε από

• 𝙰𝚖𝚊𝚝𝚎𝚞𝚛 𝚙𝚑𝚘𝚝𝚘𝚐𝚛𝚊𝚙𝚑𝚎𝚛 • 𝙻𝚘𝚟𝚎 𝚝𝚘 𝚌𝚊𝚙𝚝𝚞𝚛𝚎 𝚖𝚘𝚖𝚎𝚗𝚝𝚜, 𝚌𝚘𝚕𝚘𝚛𝚜, 𝚝𝚊𝚜𝚝𝚎𝚜, 𝚏𝚛𝚊𝚐𝚛𝚊𝚗𝚌𝚎𝚜 • • • • 𝙿𝚂_𝙸𝚗 𝚛𝚎𝚊𝚕 𝚕𝚒𝚏𝚎, 𝙸 𝚞𝚜𝚎 𝚝𝚘 𝚋𝚎 𝚊 𝚠𝚎𝚋 𝚍𝚎𝚜𝚒𝚐𝚗𝚎𝚛

3 σκέψεις σχετικά με το “Στο “Πάρκο των Ψυχών” αντίκρυ…

  1. Ένα από τα πιο αγαπημένα μου θέματα. Η εικαστική σου παρουσία είναι εκπληκτική. Η εικόνα καθηλώνει! Και λειτουργεί με παραστάσεις και φαντασία. Τι κρίμα τέτοια κτίρια να εγκαταλείπονται από το Δημόσιο αντί να γίνονται ένα είδος μουσείου ή ησυχαστηρίου. Τι να λέμε τώρα. Η έγνοια των «αρίστων» φτάνει μονάχα μέχρι τις μπίλιες των καζίνο.
    Με χαλάνε πολύ τα γκράφιτι σε τέτοια κτίρια Νατάσα. Νομίζω ότι καταστρέφουν την ιστορία και την ατμόσφαιρά τους εντελώς.
    Υπέροχο το θέμα σου.

    Αρέσει σε 1 άτομο

    1. Θλιβερό το θέαμα, Γιάννη…
      Θλιβερή η απουσία των δέντρων, βουβό το βουνό…
      Όσον αφορά το Mont Parnes, φτάνοντας ως εκεί, μου απαγόρευσαν να βγάλω οποιαδήποτε φωτογραφία (ακόμη και την πινακίδα!) ενώ υπάρχουν εργασίες σε εξέλιξη.
      Μόνη ευχάριστη νότα, η περιοχή με το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας (θα ανεβάσω φωτογραφίες σε άλλη δημοσίευση) και την αναπάντεχη συνάντησή μου με ένα κόκκινο ελάφι!

      Σε επόμενη επίσκεψη, ελπίζω να φωτογραφίσω το εσωτερικό του Σανατορίου. Το εξωτερικό είναι πολύ πιο άσχημο απ’ όσο φαίνεται στη φωτογραφία, πολύ πιο ρημαγμένο και, πίστεψέ με, δίχως οτιδήποτε ατμοσφαιρικό. Ίσως να ευθυνόταν η μέρα (άπνοια και αφρικανική σκόνη) και η ώρα (σχεδόν “ντάλα μεσημέρι”) και, πάντως, η όλη αίσθηση ήταν τέτοια που τα γκραφίτι ήταν, ίσως, το λιγότερο που με ενόχλησε.
      Γενικά, πάντως, όσο μου αρέσει η street art, τόσο ενοχλούμαι από τα tags και τις, παντός είδους, “μουντζούρες”!

      Καλησπερίζω, χαιρετώ, πάω για… φωτογραφική εξόρμηση!

      ♡︎♥︎

      Αρέσει σε 1 άτομο

      1. Ε ναι! άλλο πράγμα η τέχνη του δρόμου και άλλο πράγμα να μουτζουρώνεις με αηδίες και αμερικανιές κιτς αισθητικής τα κτίρια και τους χώρους. Μου είναι απαίσια.
        Κοίτα χαρές το Μον Παρνές; Μήτε ….στρατιωτική βάση να ήταν μιλάμε. Σιγά ρε παλικάρια τα κρυμμένα μυστικά σας. Εκτός αν έχετε.
        Καλές εξορμήσεις καλή μου φίλη. Στέλνω φιλιά.

        Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s