Ώσπου τέλος…

Χρώματα από ένα ηλιοβασίλεμα του Ιουλίου. Θρακομακεδόνες.

Ώσπου τέλος ένιωσα

κι ας πα᾿ να μ᾿ έλεγαν τρελό

πώς από ῾να τίποτα γίνεται ο Παράδεισος.

• • •

Οδυσσέας Ελύτης, Το Φωτόδεντρο και η Δέκατη Τέταρτη Ομορφιά (1971)

PS_H λήψη της φωτογραφίας έγινε σούρουπο, μέσα στο τρίτο δεκαήμερο του Ιουλίου 2020, με κάμερα Nikon D5300.

Copyright Notice : © 1979–2020 Anastasia.K.NikolaouAll Rights ReservedPLEASE, READ CAREFULLY! [el|en]

Δημοσιεύθηκε από

• 𝙰𝚖𝚊𝚝𝚎𝚞𝚛 𝚙𝚑𝚘𝚝𝚘𝚐𝚛𝚊𝚙𝚑𝚎𝚛 • 𝙻𝚘𝚟𝚎 𝚝𝚘 𝚌𝚊𝚙𝚝𝚞𝚛𝚎 𝚖𝚘𝚖𝚎𝚗𝚝𝚜, 𝚌𝚘𝚕𝚘𝚛𝚜, 𝚝𝚊𝚜𝚝𝚎𝚜, 𝚏𝚛𝚊𝚐𝚛𝚊𝚗𝚌𝚎𝚜 • • • • 𝙿𝚂_𝙸𝚗 𝚛𝚎𝚊𝚕 𝚕𝚒𝚏𝚎, 𝙸 𝚞𝚜𝚎 𝚝𝚘 𝚋𝚎 𝚊 𝚠𝚎𝚋 𝚍𝚎𝚜𝚒𝚐𝚗𝚎𝚛

3 σκέψεις σχετικά με το “Ώσπου τέλος…

  1. Ακριβώς ναι! Κάπως έτσι δημιουργείται ο Παράδεισος…. ή οι «Αθάνατοι τόποι» ή τα «Ιλίσια πεδία».
    Όπως και να το αποκαλέσουμε αυτή η ύψιστη ομορφιά συντίθεται από το σμίξιμο της απλότητας.
    Υπέροχη φωτογραφία Νατάσα μου!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s